Yazarlar: Atilla Horoz, Cansu Gençoğlu, Özgür Kuruoğlu
Yayın Yeri : Zemin Mekaniği ve Temel Mühendisliği Onbeşinci Ulusal Kongresi 16 – 17 Ekim 2014, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara
Yayın Yılı : 2014
Açıklama : İstanbul Otogar – Bağcılar Toplu Taşım Raylı Sistemi Projesi kapsamında inşa edilen Bağcılar İstasyonu planda 25 m x 125 m boyutlarında olup, kazı derinliği yüzeyden 54.0m derinliğe kadar ulaşmaktadır. İstasyon kazısının yüksek derinliği, çevre yapılaşmanın durumu ve zemin koşulları göz önüne alınarak, istasyon kazısının bu koşullarda mümkün olabilecek en az deplasman ile gerçekleştirilebilmesi için, diyafram duvarlar ve yukarıdan aşağıya (top-down) inşaat yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmesine karar verilmiştir. İstasyon bölgesinde zemin profilini, derinlikle mukavemet ve deformasyon parametreleri artış gösteren, Güngören formasyonuna ait, yeşil – yeşil kahve renkli, yer yer kum ve marn bantları içeren çok katı – sert siltli kil birimi oluşturmaktadır. İstasyona ait kazı destek sistemi analizleri PLAXIS sonlu elemanlar programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Kazı etrafına yerleştirilen inklinometre ölçümleri incelendiğinde, sonlu elemanlar analizi sonucunda diyafram duvarlarda hesaplanan deplasman değerlerinin, saha ölçümleri ile uyumlu olduğu sonucuna varılmıştır. Maksimum duvar deplasmanının kazı derinliğine oranı, bu vaka için ?max/H = % 0.8 olarak hesaplanmış ve ölçülmüştür. Bu değer, literatürde benzer zemin koşullarında strut veya öngermeli zemin ankrajı ile desteklenmiş derin kazılarda rapor edilen değerlere göre çok daha düşüktür. Bu da proje özelinde kazı destek sistemi olarak yukarıdan aşağıya (topdown) diyafram duvar tekniğinin seçilmesinin ne kadar isabetli olduğunu göstermektedir. Anahtar Kelimeler: diyafram duvar, top-down inşaat yöntemi, derin kazı, inklinometre